Επιτέλους! Να γιατί γίνονται τα Ψυχοσάββατα!

Επιτέλους! Να γιατί γίνονται τα Ψυχοσάββατα!

Η εκκλησία μας έχει ορίσει δύο ψυχοσάββατα μέσα στο έτος. Το πρώτο είναι το Σάββατο προ της Κυριακής των Απόκρεω και το δεύτερο είναι το Σάββατο προ της Κυριακής της Πεντηκοστής.

Ενώ η εκκλησία μας έχει αφιερώσει όλα τα Σάββατα του έτους στις ψυχές των κεκοιμημένων, έχει ξεχωρίσει δύο απ’ αυτά. Η διαφορά με αυτά τα δύο Σάββατα έγκειται στο γεγονός ότι τα Ψυχοσάββατα διαβάζονται συγκεκριμένες ευχές που ΔΕΝ διαβάζονται κανένα άλλο Σάββατο, οπου αναφέρονται σε όλους τους κεκοιμημένους, εκείνους που έχουν κοιμηθεί μέσα στο διάβα τον αιώνων και δεν μνημονεύονται από κανέναν, «πάντων των απ’ αιώνος κοιμηθέντων ευσεβώς επ’ ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου».

Μνημονεύονται εκείνοι που έχασαν τη ζωή τους σε άλλη χώρα, εκείνοι που πέθαναν από αρρώστιες ή επιδημίες, εκείνοι που πνίγηκαν, όσοι σκοτώθηκαν σε πολέμους, εκείνοι που χάθηκαν από σεισμούς και θεομηνίες, όσοι κάηκαν, όσοι χάθηκαν αλλά και εκείνοι που ήσαν φτωχοί, άποροι και δεν φρόντισε κανείς να τους τιμήσει κάνοντάς τους τα μνημόσυνα. «Oἱ θεῖοι Πατέρες φιλανθρώπως κινούμενοι θέσπισαν τό μνημόσυνο αυτό υπέρ πάντων τῶν ἀπ’ αἰῶνος εὐσεβῶς τελευτησάντων Χριστιανῶν».

Κατά το ψυχοσάββατο προσφέρουμε κόλλυβα και πρόσφορο για την ψυχή των κεκοιμημένων, συνοδευόμενα με όλα τα ονόματα, γνωστών και συγγενών μας που έχουν φύγει από τη ζωή. Μπορούμε να τα προσφέρουμε στην εκκλησία είτε την Παρασκευή του απόγευμα στον εσπερινό είτε το Σάββατο το πρωί στη Θ. Λειτουργία, είναι ακριβώς το ίδιο γιατί και τις δύο ημέρες διαβάζεται η ίδια Ακολουθία για τους κεκοιμημένους.

 

Το στάρι που χρησιμοποιούμε για να φτιάξουμε τα κόλλυβα συμβολίζει το θάνατο και την ανάσταση, όπως το στάρι μπαίνει στη Γη και εκεί που φαίνεται πως χάθηκε εκείνο ξανα  γεννιέται και βλασταίνει, έτσι και το σώμα του ανθρώπου «θάβεται άδοξο, θα αναστηθεί όμως ένδοξο∙ ενταφιάζεται ανίσχυρο, θα αναστηθεί όμως δυνατό» (Α΄Κορ. 15, 43).

 

Ο Άγιος Παίσιος φαίνεται πως είχε πει:

“Τα ψυχοσάββατα αποτελούν επισκεπτήρια ανακούφισης για τις ψυχές που έφυγαν από τούτον τον εφήμερο κόσμο.”

 

Άρθρο: Ελένη Πρωτοπαππά

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *